De reis van Columbus

3 augustus 1492 vertrekken we uit de haven van Polos. Met de drie boten Ninja, de Pinta en de Santa Maria willen we een nieuwe weg naar India ontdekken. Ik ben Matroos op het schip de Pinta samen met matroos Henkie en Pieter. 

Columbus schrijft in zijn scheepsjournaal. "Morgen word het slecht weer dus we moeten uitkijken". De volgende morgen gaat het stormen! De mast breekt bijna af maar toch niet ! En iedereen word heel erg misselijk, maar Columbus riep: kalm blijven, de storm gaat zo meteen over! Maar dat was niet zo, de golven plonzen met harde klappen over het dek. De wind suist langs de mast met een zingend geluid. Columbus roept: laat het schip met de storm mee varen! Eindelijk is de storm voorbij, de storm heeft het schip de verkeerde kant op geblazen. Opeens ziet Columbus land en roept : "dit is India, ik heb een nieuwe weg naar India gevonden". Wat waren we blij dat we ons doel hadden bereikt. We zongen, dansten en schreeuwden.. 

Met de sloepen roeiden we naar het strand en dreven handel met de Indiers. we ruilden geld, voedsel en spijkers om , voor kippen varkens en goud. Toen we thuis kwamen waren de koning en koningin blij toen ze hoorden dat we ons doel hadden bereikt. Verder hebben we we nog veel reizen gemaakt. Toen Columbus stierf ging kort daarna matroos Pieter ook dood. Ik en Henkie bleven achter als 32 en 40 jaar oude mannen. Samen maakten we nog veel avonturen mee. Met een andere kapitein gingen we dan nog wel eens een maandje varen. Niet langer want we waren immers oude zeelieden geworden. Tien jaar later stierf Henkie. het was het droevigste moment dat ik ooit had meegemaakt in mijn hele zeemansleven. Tranen dropen met bakken tegelijk uit mijn ogen. Ik voelde me zo alleen gelaten door de vrienden die ik vroeger had waar ik eindeloos mee kon lachen mee kon huilen en het belangrijkste; kon vertrouwen. Toen ik 44 was, ontmoette ik iemand waar ik vrienden mee werd. Het was weer net als vroeger, lachen met elkaar praten en huilen.

Opeens werd ik ziek op mijn 50ste jaar, niet zo maar ziek, heel erg ziek. Ik lag met 40 graden koorts in mijn bed en telkens dacht ik dat ik dood zal gaan. Op mijn 50 ste levensjaar stierf ik van uitputting , zwakheid en ouderdom. 

Einde